Öğretinin erken şekillenmesi İslam’ın ilk yüzyıllarına, Ali ve Ehl-i Beyt çevresindeki bâtıni yorumlara bağlanır. Akademik anlatıda Muhammed ibn Nusayr (9. yy.) ve ardından Hüseyin ibn Hamdan el-Hasibî öne çıkar. “Nusayri” adı bu silsileden türetilmiş dış bir addır.
Topluluk uzun süre Suriye kıyısı ve hinterlandındaki dağlık bölgelerde yaşadı. Osmanlı döneminde baskı, takiyye ve kıyı ovalarına inme anlatıları kaynaklarda geçer.
1939’da Hatay’ın Türkiye’ye katılması, Türkiye’deki Arap Alevi nüfusun resmi coğrafyasını belirleyen dönüm noktalarındandır. Çukurova’daki (Adana, Mersin) yerleşim ayrı bir göç dalgası ve tarım işçiliği tarihiyle iç içedir.
Türkiye’deki kültür, ziyaret ve bayram pratikleri bu coğrafyada sürmektedir.